Herstel van functionele klachten zoals PDS-FD en Blaasklachten

Veel mensen die hulp zoeken voor functionele klachten, zoals PDS, Functionele Dyspepsie, of Functionele Blaasklachten, doen dat niet uit nieuwsgierigheid, maar omdat ze moe zijn geworden van hun klachten.

Vaak hebben ze al een lange weg achter de rug. Herstel bij functionele klachten blijft vaak onzichtbaar Ze zijn bij verschillende artsen geweest, hebben onderzoeken gehad, adviezen gevolgd of behandelingen geprobeerd. Soms helpt iets een tijdje, maar verdwijnen de klachten niet echt.

Na verloop van tijd kan er dan een gedachte ontstaan:

Misschien hoort dit gewoon bij mij.

Niet alleen de klachten zijn zwaar, maar ook het gevoel dat het lichaam niet meer goed te vertrouwen is. Dat kan onzeker maken en veel invloed hebben op het dagelijks leven.

Een andere manier om naar klachten te kijken

Bij functionele klachten – zoals buikklachten, blaasklachten, pijn of vermoeidheid – is er vaak geen duidelijke beschadiging in een orgaan te vinden.

Dat betekent niet dat de klachten “tussen de oren zitten”. Het betekent vaak dat het systeem dat signalen in het lichaam regelt gevoeliger is geworden.

Ons lichaam en brein werken voortdurend samen. Organen sturen signalen naar het brein, en het brein stuurt weer signalen terug om het lichaam te reguleren.

Wanneer dat systeem lange tijd onder spanning staat, kunnen normale signalen sterker worden ervaren. Een lichte prikkel kan dan bijvoorbeeld sneller als pijn, druk of urgentie voelen.

De klachten zijn dus echt, maar het regulatiesysteem van het lichaam staat als het ware gevoeliger afgesteld.

Voor veel mensen is dit een nieuwe manier om naar hun klachten te kijken.

Kleine veranderingen die veel betekenen

Wanneer mensen leren hoe zij hun lichaam en zenuwstelsel beter kunnen laten reguleren, ontstaat er vaak langzaam verandering.

Niet altijd plotseling of spectaculair.

Maar stap voor stap merken mensen bijvoorbeeld dat:

• lichamelijke signalen minder bedreigend voelen

• stress minder snel klachten oproept

• het lichaam sneller tot rust komt

• ze meer vertrouwen krijgen in hun lichaam

De klacht staat dan niet meer voortdurend op de voorgrond.

Het leven wordt weer groter dan de klacht.

Waarom verbetering vaak niet opvalt,herstel bij functionele klachten als PDS-FD en blaasklachten blijft vaak onzichtbaar

En precies op dat moment gebeurt er iets opvallends.

Mensen verdwijnen uit beeld.

Niet omdat er niets veranderd is, maar juist omdat ze de zorg minder nodig hebben. Ze maken geen nieuwe afspraak, hebben geen vervolgbehandeling nodig en gaan verder met hun leven.

In het zorgsysteem wordt die stilte vaak niet gezien als herstel.Het wordt meestal gezien als “onbekend”.

Daardoor lijkt het soms alsof functionele klachten altijd blijven bestaan.

Wie we wel zien, en wie niet

In de praktijk zien zorgverleners vooral de mensen die blijven terugkomen met klachten.

Dat is logisch, want zij hebben nog hulp nodig.

Maar daardoor ontstaat ongemerkt een vertekend beeld. De mensen bij wie het beter gaat, zien we namelijk minder vaak terug.

Dit wordt ook wel overlevingsbias genoemd: we kijken vooral naar wie zichtbaar blijft, en vergeten wie uit beeld is verdwenen.

Wat als we eerder anders zouden kijken?

Dit roept een belangrijke vraag op.

Wat zou er gebeuren als we bij functionele klachten eerder aandacht zouden geven aan de samenwerking tussen brein en lichaam en het reguleren van het zenuwstelsel?

Niet pas wanneer iemand al jarenlang klachten heeft, maar eerder in het traject.

Veel mensen laten namelijk zien dat zelfs na lange tijd nog verandering mogelijk is. Dat betekent dat het lichaam vaak meer herstelvermogen heeft dan we denken.

Soms is herstel stil

Herstel ziet er niet altijd spectaculair uit. Herstel van functionele klachten, betekent soms simpelweg dat iemand weer verder kan met zijn leven. Dat klachten minder centraal staan en het lichaam weer meer vertrouwen geeft.

Misschien moeten we daarom anders leren kijken naar die stilte.

Niet als leegte.

Maar als een teken dat het lichaam, wanneer het de kans krijgt om te herstellen en te reguleren, vaak meer kan dan we verwachten.