Hoe wordt de diagnose PDS gesteld

Voor het stellen van de diagnose prikkelbare darm syndroom door de huisarts of door een MDL arts worden de zogenaamde Rome-IV criteria gebruikt.

Deze Rome-IV criteria zijn:

 * er is geen structurele of biochemische verklaring voor de symptomen te vinden
 * de symptomen moeten in ieder geval al langer dan 6 maanden bestaan.
 * de patiënt moet gemiddeld minstens 1 dag per week in de afgelopen 3 maanden buikpijn hebben gehad.

Daarnaast moet de patiënt tenminste 2 van de volgende 3 symptomen hebben:
– De buikpijn is gerelateerd aan de ontlasting
– Een verandering van de frequentie van de stoelgang: diarree of obstipatie
– De vorm van de stoelgang is veranderd: te hard of te waterig.

Hiernaast hebben PDS patiënten vaak andere maag-darmklachten. Veel voorkomend zijn gasvorming, winderigheid, een opgeblazen gevoel, een opgezette buik, zuurbranden, slikklachten, een brok in de keel. Daarnaast is vermoeidheid ook een PDS symptoom.

 

Vaak beginnen de klachten rond de leeftijd van 20 tot 30 jaar, of onder de 50 jaar. Driekwart van de mensen is vrouw. Versterkende indicatoren voor de diagnose zijn antibiotica gebruik in het verleden, een maag-darm infectie doorgemaakt, PDS komt in de familie voor.
Ook andere klachten, die niet direct een relatie hebben met PDS komen voor, zoals spierpijn, fibromyalgie, rugpijn, hoofdpijn, problemen met plassen, angst, depressieve klachten, onregelmatige menstruatie en pijn tijdens of na de seksuele gemeenschap.


PDS is een functionele afwijking, dat wil zeggen dat het een aandoening is zonder fysiologische "meetbare" afwijking. De functie/werking van de darmen is verstoord. Wel is aangetoond dat de darmen van mensen met PDS gevoeliger zijn voor pijn dan bij mensen zonder PDS. Angst en spanning over lichamelijke afwijkingen kunnen op hun beurt spanning geven wat buikpijn kan doen toenemen.


Weetje: meer dan 70% van de mensen met PDS klachten gaat niet naar een huisarts.

Heb jij PDS?

arrow_drop_up arrow_drop_down